دستانی خالی و قلمی درمانده برای پدران تفریجانی

این شعر و این عکس تقدیم به پدرانی که هیچ چیز نداشتم و نتوانستم برایشان بنویسم؛ گویی زبانم در مقابل شکوه و هیبت پدرانه‌ی آنان به لکنت افتاده و قلمم واژه‌ای را برای توصیفشان نیافته است؛ چون به آنان می‌اندیشم، ضربان قلبم تندتر می‌زند و مرا از سخن گفتن بازمی‌دارد. به راستی که هم‌نسلان من در مقابل پدر چنین بودند؛ آنها جسارت سخن گفتن در مقابلش نداشتند و آن چه که بینشان حکمفرما بود، پیوسته سکوت بود و سکوت و سکوتی پر معنا که به هیچ زبان نیایید و به هیچ قلم جاری نشود و من چون نمی‌خواهم در اینجا تنها از پدر خودم بگویم و در این روزهای شاد و بهاری دل دوستان را بشکنم و خاطر آنان را آزرده کنم، به رغم میل درونی‌ام، از سخن گفتن درباره‌ی او پرهیز می‌کنم و در این روزهایی که برای خالی نبودن عریضه و برقراری قرینه در مقابل روز مادر، در سال‌های اخیر آن را روز پدر نامیده‌اند، تنها برایش فاتحه‌ای می‌خوانم و خیراتی غیرخوراکی به روحش تقدیم می‌کنم و برای او و کلیه‌ی پدران تفریجانی و غیر تفریجانی که به دیار باقی شتافته‌اند، درخواست رحمت الهی و شادی اُخروی و برای پدرانی که شمع وجودشان گرمابخش زندگی خانواده‌هایشان است، آرزوی سلامتی و سرسبزی می‌کنم و این  شعر را از سهراب سپهری به پدرم و پدران درگذشته تقدیم می‌نمایم و بر روح آنان و سهراب فاتحه می‌فرستم:

شب بود و ماه و اختر و شمع و من و خیال      

خواب از سرم به نغمه‌ی مرغی پریده بود
در گوشه‌ی اتاق فرو رفته در سکوت           

رویای عمر رفته مرا پیش دیده بود

 درعالم خیال به چشم آمدم پدر              

کز رنج چون کمان،  قد سروش خمیده بود
موی سیاه او شده بود اندکی سپید              

گویی سپیده از افق شب دمیده بود

یاد آمدم که در دل شبها هزار بار           

دست نوازشم به سر و رو کشیده بود
از خود برون شدم به تماشای روی او       

کی لذت وصال بدین حد رسیده بود

چون محو شد خیال پدر از نظر مرا 

اشکی به روی گونه‌ی زردم چکیده بود

این تصویر  را نیز که از نوشتن من بیشتر است و بیانش در قلم نمی‌گنجد با صمیمانه‌ترین احساس به همه‌ی پدرانی که زنده‌اند، هدیه می‌دهم. تصویری که در مجامع بین المللی برنده‌ی جایزه‌ای شده است و عکاسش را تحسین می‌کنم که تمامی احساس پدرانه را در آن جاری کرده و مرا از نوشتن معاف داشته است:

غریب غربتی-9 اردیبهشت 1394

/ 1 نظر / 108 بازدید
تنها

سلام سلام برهمه ی پدران ایران زمین بنده ام به نوبه خودم تبریک عرض میکنم خدمت همه ی پدران امیدوارم سایه ی پرمهرشان همیشه بالای سر خانواده هاشون باشه انشاالله/ وهمچنین براروح پدرانی که جاشون بین ماخالیست ازخداندطلب آمرزش می‌طلبم / سلامتی همه پدران وشادی روح پدران آسمانی صلوات ( روح پدرشمانیز شاد) قراعت فاتحه فراموش نشود !! وقت بخیر;